در حسرت مرگبار انتظار مبهوت مانده ام
وبار سنگین ندامت را به دوش می کشم
همچنان خاموشم خاموش خاموش
روزی این سکوت مرگبار انتظار را خواهم شکست
و حسرت نبودنت را با تمام وجودم
طغیان خواهم کرد
و عارفانه در سکوتی تلخ
تا ابد خاموش خواهم شد
+
نوشته شده در
87/07/07ساعت 14:10  توسط ماریا
|