بسم الله الرحمن الرحیم

امروز که شروع به نوشتن حرف های تنهایی ام کرده ام سرشار از شوق هستم .همیشه دلم می خواست 

حرف هایم را در جایی ثبت کنم که حتی گذر زمان ان را از صفحه ی ذهنم پاک نکند.   

امروز به یاد روزهای کودکی ام افتاده ام چه روزهایی بودروزهای کودکی و عشق.

غم نبود وهم نبود هم(سعی) ازردگی کس در دل و جان نبود.هر چه بود غم نبود.........نه به خدا غم نبود.

دلم می خواد خودم باشم خالی از همه چی فقط و فقط خودم باشم.این خواسته ی بزرگی نیست.