غروب عشق

marisalari — Fri, 10 Apr 2009 10:38:19 GMT

سلام به همه ی دوستان خوبم امیدوارم حال همتون خوب خوب باشه.من بازم اومدم راستش دیگه نمی خوام وبلاگمو حذفش کنم راستی یادم رفت بگم سال نو تون هم مبارک باشه امیدوارم سال خوبی براتون باشه.

منتظر نظرات قشنگتون هستم.

بستن وبلاگ غروب عشق

marisalari — Sat, 29 Nov 2008 06:12:15 GMT

دوستان خوبم سلام

یه تصمیم گرفتم !!!!!!!!!!!!!!

می خوام با اجازه ی همتون وبلاگمو ببندمش (حذفش کنم )

اما نظر شما دوستان خوبم هم خیلی برام مهمه.

ازتون می خوام برام کامنت بزارین

تا راحت تر بتونم تصمیم بگیرم..........................

عشق من خمار ندیدنت هستم

marisalari — Tue, 28 Oct 2008 04:19:18 GMT

نمیدانستم به سادگی

با آوازی تبسمی در هم می شکنی

عشوه ای هوس آلود مستت می کند

و راهی میکده ی ماهرویان می شوی

و من از روی سادگی ام تو را تقدیس می کردم

قبله گاه نیاز من

سر به میکده ی خرابات می زند

و تا نا کجا آباد وجودش می دود پرواز می کند

ومن ساده لوح بی خبر از این طوفان ها

با چشمانی خمار ندیدنش

او را تقدیس می کنم

معبود حقیقی من که طغیانش طوفانی می کند مرا

آن چنان مظلومانه مرا می نگرد که تمام وجودم در هم می شکند

و با عشوه ای مستانه به صداقت خویشتن خویش می رسم

*******************************************

دوستان خوبم هر چه کردم نشد از این حرف دلم بگذرم من هنوزم

با چشمانی خمار ندیدنش شبم را روز می کنم ببخشین که به جای چهار

فصل دل انگیز!!!! شعرهایم رنگ و بوی خزان گرفته است

حتما روزی شادی هم مهمان دلم خواهد شد و آن روز

شاد شاد شادخواهم نوشت............

********************************************

انتظار

marisalari — Sun, 28 Sep 2008 10:39:18 GMT

در حسرت مرگبار انتظار مبهوت مانده ام

وبار سنگین ندامت را به دوش می کشم

همچنان خاموشم خاموش خاموش

روزی این سکوت مرگبار انتظار را خواهم شکست

و حسرت نبودنت را با تمام وجودم

طغیان خواهم کرد

و عارفانه در سکوتی تلخ

تا ابد خاموش خواهم شد

اسیر عشق

marisalari — Tue, 26 Aug 2008 15:28:18 GMT

ز ندامت خویش تا فردای غریب

در پی ناله های بی کسی

من به تو دارم امید

قلب خسته ی منش با ترنم درد

با حصاری از فقر عاطفی

در ورای جبین احساسم

گمشده از خویش است

به من بگو

با کدامین نگاه با کدامین حنجره

از این درد غریب ناله کنم

به من بگو

چگونه از این درد فرار کنم

آیا از این غم و درد مرا گریزی هست؟

تو یگانه معبودم به احساسم جلوه ی مهر بخشیدی

تا از اسارت فتنه ی غریب تبسمی در استتار

نجات یابم

به من بگو با کدامین حنجره از درد ناله کنم

دردی که به وجود آمده از وهم

بوجود آمده از خیالی ظریف

در تار و پود احساس

چه می توان گفت از این احساس به گل نشسته

با چه زبانی می توان از درد نالید

وقتی گوشی از بهر شنیدن نیست

قلبی از هیجان نمی تپد وقتی عطشی نیست

اشک به سردی می شود پنهان

از این غربت احساس

به من بگو از پژمردگی این اشک های بی دریغ

از شب های تار بی کسی.............

فراق

marisalari — Thu, 21 Aug 2008 23:12:18 GMT

از ته دل بر فراقت گریه کردم گریه کردم.

بی رحمانه خندیدندو

گفتند:عجب دیوانه ای !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

از هجر غمت

درد دلم را باساز*غمناکی نواختم

تا تسکینم دهد.............

دندان به لب گرفتندو

گفتند:تو مطربی ! نا پاکی!!!!!!!!!!نا پاکی!!!

از بی رحمی تو

به گوشه ای خزیدم.

سر در آغوش غم

مستانه خندیدم

هر چند مهر سکوت است بر لبم

ولی به این عاقلان زاهد نما خندیدم................

ساز غمناک=سه تار

غروب عشق

marisalari — Tue, 19 Aug 2008 22:53:18 GMT

به غروب می اندیشم

به غروب تلخ دو عاطفه.دو احساس

به احساس پرپر شده ی خویش می اندیشم

چه روز هایی بود!!!!روزهای عاطفه و احساس

روز های شور و مستی!روز های اشتیاق

مستی گم شده بود در کوی دل

و دل چه بی ریا !عاشق شده بود.

هر روز به امید دیدن تو عاشقانه عرض نیاز می کردم

سر به زیر می بردم (متواضع میشدم) خود را رها می کردم . خود را رها می کردم .

و کنون بعد از این همه سال سوگوارانه غروب تلخ احساساتم را مرور می کنم.

و باز طبق عادت دیرینه ام در خودم می شکنم مییییییشکنم!

غروب شرمسار از هجرتش مبهوت می شود.

ولیکن من چونان اسب چموشی

به سبکبالی احساس

در رویاهای خیس خویش

عارفانه پرواز می کنم

مست مستم.آنچنان ز مستی خودم مستم که تا ابد مست مست

سبک بال آرام و صبور خواهم ماند.

وفقط این مستی آتشین احساس پرپر شده ام را التیام می بخشد........

من نمی دانم چرا

marisalari — Mon, 11 Aug 2008 15:23:18 GMT

من نمی دانم چرا سکوت کرده ام

من نمی دانم چرا غم نبودن تو را در سکوتم فریاد می زنم

من نمی دانم این همه سکوت پر صدا با من چه خواهند کرد

غوغای سکوت های همیشگی ام مرا به جنون خواهند کشید

و من مجنون همیشگی سکوت هایم خواهم شد

تو به من بگو با کدامین کلام حسرت نبودنت را فریاد بزنم

تو به من بگو با کدامین حنجره داغ نبودنت را زمزمه کنم

معبود من ...هستی من ...تمام تار و پود وجود من

زندگی ام بی تو به رود خانه ی ماتم زده ای می ماند که جوش و خروش های

عاشقانه اش را در زیر لایه های عظیم یخ مستور کرده است

بی تو حتی خودم را هم گم کرده ام

احساساتم با من غریبی می کنند

آیا این همه عذاب بس نیست ...این همه از تو دور بودن

این همه بی کسی...این همه غم و غمگینی بس نیست

دیگر توانی برایم نمانده است تا غم دوریت را تا ابد سکوت کنم

نه!!!دیگر شانه های لرزانم تحمل در سکوت فریاد زدن را ندارند

نه!!!دیگر قلب رنجورم تاب این همه حسرت و شکوه های خاموشم را ندارد

باور کن دیگر تاب و توانی برایم نمانده است تا

غم دوریت را در سکوت های عاشقانه ام فریاد بزنم

اگر عشق نبود

marisalari — Mon, 11 Aug 2008 07:21:18 GMT

من معتقدم آدما باید عاشقانه فریاد بزنند

عاشقانه نجوا کنند

عاشقانه سکوت کنند

عاشقانه زندگی کنند

و عاشقانه هم بمیرنند

اگر عشق نبودآدما آفریده نمی شدند

اگر عشق نبود هستی چیز عظیمی کم داشت

اگر عشق نبود زندگی بی مفهوم بود

اگر عشق نبود هیچ کس تو را (ای معبود من ) هرگز عاشق نمی شد

اگر عشق نبود بقای انسان بی معنا می شد

و دنیا عارفانه ترین مفهومش را کم داشت

نازنین

marisalari — Sun, 03 Aug 2008 16:03:18 GMT

نازنینم گر چه بی تو بس خموشم که دلم میگیره

اما زبی احساسی خویش بیشتر دلم می گیره

تو همان سرو غیورو پا برجایی

تو همان عظمت فردایی

من ولیکن یک خاکستر خاموشم

به خودم و به فرداهام می اندیشم

اندیشه هایم بی تو تهی گشته احساسم خمیده گشته

ای سرو قامت به تهی دستی من رحم کن

به درماندگی من رحم کن

به تنهایی و بی کسی ام رحم کن

به احساسم و به این همه لابه و التماسم رحم کن

شاید من هم از اسارت این پیله ی تنهایی رها گردم.